ارزيابي تطبيقي جايگاه زيست محيطي مناطق چهارگانه شهر همدان بر مبناي رويكرد شهر سبز پايدار

مفهوم شهر سبز براي اولين بار در همايش شهر سبز 1378در تهران توسط سازمان حفاظت محيطزيست بيان شد. از اين زمان به بعد نياز به ارزيابي عملكرد محيط زيست و سنجش پايداري مورد توجه قرار گرفت. با توجه به پيچيدگي ذاتي شهرها، شناخت عوامل اصلي و كليدي در جهت دستيابي به شهر سبز پايدار، ضروري بنظر مي رسد بنابراين، پژوهش حاضر با هدف ارزيابي جايگاه زيست محيطي مناطق چهارگانه شهر همدان برمبناي رويكرد شهر سبز پايدار، با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و ابزارهاي رايج كتابخانه اي- اسنادي و مرور متون ادبيات داخلي و خارجي، به مطالعه پرداخته است. در گام نخست، اصلي ترين معيارها و شاخص هاي كيفي رويكرد شهر سبز پايدار، از طريق مرور ادبيات خارجي استخراج شده، سپس به منظور وزن دهي به معيارها، زيرمعيارها و مناطق چهارگانه همدان از روش دلفي (نظرات 15 كارشناس) و به منظور ارزيابي و مقايسه چهار منطقه، از مدل فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP) استفاده شده است و نتايج حاكي از آن است كه به ترتيب مناطق 1، 3، 2 و 4 از شرايط مطلوب تري برخوردار هستند و ضروري است كه تقليل و رفع نقاط ضعف در هريك از معيارها (و با توجه به شاخص هاي آن) در مناطق مربوطه، در اولويت قرار بگيرند.