بررسي آماري جريان اقتباس در ايران از آغاز تا پايان دهۀ هشتاد با تكيه بر جايگاه متون تاريخي در آن

اقتباس از آثار ادبي يكي از مهم ترين عوامل تقويت و غني سازي سينما شناخته شده است. در جهان اغلب نويسندگان به اميد مورد توجه قرار گرفتن اثرشان توسط اصحاب سينما، اثر خود را به گونه اي تنظيم مي كنند كه عناصر دراماتيك نيز در آن نهفته باشد. در ايران اقتباس از آثار ادبي چندان مورد توجه نيست. اين پژوهش ميزان اقتباس از داستان هاي كهن و جاي خالي متون تاريخي را در آن نشان مي دهد. مقايسه اي آماري نيز بين اقتباس از سه جريان ديگر يعني اقتباس از نمايشنامه هاي خارجي و ايراني، ادبيات خارجي و ادبيات معاصر نيز در آن صورت گرفته است. اين پژوهش نتيجه مي گيرد سهم حداقلي به داستان هاي كهن ادب پارسي اختصاص يافته است و جاي خالي متون تاريخي مانند تاريخ بيهقي و تاريخ جهانگشاي جويني با وجود داشتن عناصر داستاني و دراماتيك و تصويرپردازي قوي آن بسيار به چشم مي‌آيد.