بررسي عوامل موثر بر رضايت شغلي كاركنان شهرداري رشت

هر سازماني درصدد است از تمام توانايي ها و ظرفيت هاي كاركنان خود استفاده كند و استعدادهاي بالقوه آنان را بالفعل در آورد اين امر جز با شناخت واقعي نيازها و شرايط حاكم بر محيط كار مقدور نمي باشد. براي اين منظور بايستي فرصت ها و امكانات و محيط كاري مناسب را براي كاركنان بوجود آورد. در اين راستا هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير ارتقاء، حقوق و مزايا و شرايط محيط كار بر رضايت شغلي كاركنان شهرداري رشت است. .روش پژوهش توصيفي – همبستگي بوده و نمونه پژوهش 325 نفر از كاركنان زن و مرد شهرداري رشت را در بر مي گيرد كه با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. سوال اصلي پژوهش اين است كه آيا بين ارتقاء، حقوق و مزايا و شرايط محيط كار و رضايت شغلي كاركنان شهرداري رشت رابطه وجود دارد. در اين پژوهش به منظور تبين رابطه بين متغيرها از پرسشنامه استاندارد رضايت شغلي(Jdi) كه توسط اسميت، كندل و هيولين (1969) ساخته شده استفاده گرديده است. نتايج اصلي پژوهش نشان داد كه حقوق و مزايا و شرايط محيطي كار بر رضايت شغلي كاركنان تاثير مي گذارد اما ايجاد امكانات ارتقاي شغلي بر ميزان رضايت شغلي شاغلين تاثير گذار نيست. بنابراين ميتوان گفت مديران و روساي سازمان جهت ايجاد رضايت شغلي كاركنانشان بهتر است شرايط محيطي مساعد را فراهم آورده و حقوق و مزاياي رضايتبخش را جهت كاركنان مد نظر داشته باشند. زيرا صرفا ارتقاي شغلي آنان شايد نتواند به عنوان ابزاري جهت رضايت شغليشان كارامد و اثربخش باشد.