ارزيابي عدم قطعيت دز دريافتي ناشي از تورم بافت در براكي تراپي پروستات با روش مونت كارلو

Assessment of Absorbed Dose Uncertainty of Prostate Due to its Swell in Brachytherapy by Monte Carlo Method

سرطان پروستات يكي از شايع ترين سرطان ها در مردان به شمار مي آيد. براكي تراپي، نوعي درمان سرطان پروستات است كه منبع پرتو در داخل بافت سرطاني بيمار و يا در نزديكي آن كاشته مي شود. در اين تحقيق، هدف محاسبه عدم قطعيت دز دريافتي بافت پروستات ، ناشي از تورم در پروستات پس از كاشت دانه هاي پرتوزا در آن است. در اين راستا، از كد MCNPX 2.6 و از پروتكل TG-43U1 براي شبيه‌سازي چشمه براكي تراپي يد-125 مدل6711Amersham (با فعاليت ) و فانتوم ORNL براي دزسنجي استفاده ‌شد. تعداد 84 چشمه يك بار به شكل دانه اي و بار ديگر به شكل نقطه اي، حاوي ماده پرتوزاي يد-125 در فانتوم پروستات با حجم كاشته شد. مقدار دز معادل پرتو پروستات براي دو توزيع دانه اي و نقطه اي فوق به ترتيب و به دست آمد. پس از كاشت چشمه ها، پروستات متورم مي شود كه منجر به تغيير در نحوه توزيع دز مي گردد. با درنظرگرفتن تورم 50 % در پروستات پس از كاشت، دز معادل پرتو به ترتيب (عدم قطعيت دز %) و (عدم قطعيت دز %) براي دو نوع چشمه محاسبه شد. حداكثر خطاي گزارش شده كد MCNPX % به دست آمد. مطالعه حاضر نشان داد كه در اثر تورم پروستات در حين و پس از كاشت چشمه هاي براكي تراپي به ميزان 50 %، دز دريافتي بافت تحت درمان حدود 17 % كاهش مي يابد. همچنين به ‌منظور بررسي آسيب هاي احتمالي بافت هاي نزديك به پروستات در براكي تراپي آن با چشمه ي يد-125، مقادير دز معادل پرتو بافت هاي مثانه و بيضه ها كه نزديك‌ترين فاصله را با پروستات دارند، محاسبه گرديد كه به ترتيب داراي مقادير و گري مي باشند.