كشتي موزه به عنوان موزه زنده: از حراست تا يادگيري تعاملي

شناورها يا به تعبيري محدودتر «كشتي‌ها» به نوبه خود دست‌ساخته‌ محسوب مي‌شوند. از دوران پيش از تاريخ تا قرن 19 ميلادي، يك شناور يا پسان‌تر يك كشتي، بزرگ‌ترين و پيچيده‌ترين ماشين توليده شده بود. شناورهايي كه براي چندين سال در ميان امواج ايستاده‌اند و در جنگ و نظام اقتصادي به جامعه خدمت كرده‌اند؛ شايسته «باززنده سازي» به واسطه «كاركرد ثانويه» مي‌باشند كه يكي از اين كاركردها تبديل اين شناورها به «موزه» است و به واسطه «مجموعه‌اي از برنامه‌هاي آموزشي» تحت عنوان «زنده نگه داشتن كشتي‌ها» به راحتي مي‌توان از اين ميراث دريايي حراست كرد و همچنين در كنار آن براي رده‌هاي سني مختلف برنامه‌هاي آموزش تعاملي و لمس محيط نيز برپا ساخت. تا كنون در سطح جهان صدها كشتي‌ها به موزه تبديل شده‌اند و علاوه بر اين‌كه؛ اين امر منجر به حراست از ميراث‌دريايي مي‌شود، منابع فرهنگي به ويژه ميراث‌دريايي نير براي نسل‌هاي آتي به يادگار گذاشته خواهند شد. افزون بر اين كشور ايران داراي ظرفيت‌هاي مناسبي براي راه اندازي چنين موزه‌هايي مي‌باشد كه با مرور تاريخ نيروي دريايي و همگام سازي اين ظرفيت‌ها با موارد جهاني مي‌توان گام بزرگي در زمينه حراست از ميراث‌دريايي و آموزش كشور برداشت. اين تحقيق بر اساس روش كتابخانه‌اي انجام شده.