ارزيابي تنوع ژنتيكي ژنوتيپ هاي شاه‌بلوط اروپايي در جوامع مختلف استان گيلان با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره

بررسي تنوع ژنتيكي جهت شناسايي و معرفي ژنوتيپ‌هاي برتر اولين گام در هر برنامه مرتبط با حفاظت و توسعه پايدار كشت گونه‌هاي گياهي است. در اين پژوهش تنوع ژنتيكي سه جمعيت شاه‌بلوط اروپايي مشتمل بر 41 ژنوتيپ در استان گيلان با استفاده از نشانگرهاي SSR مطالعه شد. از 14 نشانگر SSR، 10 آغازگر چندشكلي نشان دادند. در مجموع 31 آلل چندشكل شناسايي شد. ميانگين تعداد آلل‌هاي مشاهده شده به ازاي هر مكان ژني معادل 10 /3 است. متوسط هتروزيگوسيتي مشاهده شده و مورد انتظار به ترتيب 542 /0 و 556/ 0 بدست آمد. بيش‌ترين فاصله ژنتيكي بين جوامع شفت و شفارود و كم‌ترين آن بين جوامع شفارود و فومن است. نتايج اين پژوهش نشان داد كه نشانگرهاي SSR در تعيين ميزان تنوع ژنتيكي و تمايز جوامع شاه‌بلوط اروپايي از كارايي بالايي برخوردار است. همچنين جدايي و موانع طبيعي جغرافيايي و انتقال بذور توسط انسان از جمله عوامل مهم در اين امر محسوب مي‌گردد.