بررسي جايگاه نماز در انديشه‌هاي ديني وعرفاني مولوي درمثنوي معنوي

با بررسي زندگي بزرگ مرد ادبيات و عرفان ايران زمين متوجه مي‌شويم كه از دوران كودكي به نماز و مسائل ديني، علاقه‌ا‌ي فراوان داشته و با تربيت در مكتب پدري عالم و فرزانه توانسته مراحل رسيدن به خدا را يكي پس از ديگري طي كند. متوجه مي‌شويم كه وجود يك راهنما و مرشد دانشمند در پيشرفت تعالي روح انسان تأثير فراوان دارد و بعد از پيامبران و امامان، اين اوليا الله هستند كه مي‌توانند اين نقش را به خوبي ايفا كنند. مولانا، نماز را پيوندي مي‌داند كه انسان را به پروردگارنزديك مي‌كند و با آن مي‌توان باطل را ترك كرد. نمازمي‌تواند پرده‌هاي بين خلق و خالق را بردارد و مولانا از كودكي آموخته بود اين عبادت را كه بهترين راه ملاقات با خداست با ذوق حضور به جاي بياورد. و همچنين با مطالعه و تفكر در اين نيايش مي‌توان به رموزي كه در وراي همه مخلوقات هست، انديشيد.