رابطه بين رسانه هاي تصويري با امنيت رواني در شهروندان تهراني

‏ مفهوم امنيت رواني و احساس امنيت شهروندان، به عنوان عنصر كليدي در دستيابي به اهداف پيش بيني شده ‏، ازاهميت بسزايي برخوردار بوده و هميشه توجه جامعه شناسان و جرم شناسان را در پي داشته است . ‏احساس امنيت شهروندان موجب بالا رفتن آسايش و رفاه آنها و پذيرش انجام امور تعهد و مسؤوليت خواهد ‏شد . از سوي ديگر، گسترش استفاده از رسانه هاي جمعي در سال هاي اخير و تأثيراتي كه اين رسانه ها بر ‏جامعه دارند، ذهن بسياري از پژوهشگران داخلي و خارجي را به خود مشغول داشته است. ‏ اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه اجرا توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد، به منظور ‏بررسي تاثير رسانهها بر امنيت رواني شهروندان در سال 1395 با نمونه اي متشكل از 384 نفر به صورت ‏تصادفي خوشه اي انتخاب شدند.‏ يافتهها نشان داد استفاده بيش از 3 ساعت از تلويزيون، در 20 درصد از خانوادهها ، استفاده از اينترنت بيش ‏از 3 ساعت در 25 درصد از شهروندان استفاده از ماهواره، فيلم ها و لوح هاي فشرده در 20 درصد از ‏شهروندان و استفاده بيش از 3 ساعت از برنامه هاي موبايل در 35 درصد از شهروندان مشاهده شد، همچنين ‏يافته هاي آزمون همبستگي پيرسون نشان داد استفاده از ماهواره و استفاده از فيلمها و لوح هاي فشرده رابطه ‏معكوسي با امنيت رواني داشته است و استفاده بيش از 3 ساعت از اينترنت و برنامه هاي موبايل نيز رابطه ‏معكوسي با امنيت رواني دارد(05/0 ‏p‏) ، اما در استفاده بيش از 3 ساعت از تلويزيون رابطه معني داري با ‏امنيت رواني و مشاهده نشد(05/0 ‏p‏) و بين رسانه ها نتايج اين پژوهش نشان داد استفاده از برنامه هاي ‏مجازي موبايل بيشترين تاثير منفي را بر امنيت رواني شهروندان دارد. ‏