بهينه سازي جاذب ارتعاشات ميرا براي كاهش ارتعاشات ناشي از اعمال مستقيم تحريك هارمونيكي بر روي سيستم يك درجه آزادي ميرا

در اين پژوهش پارامترهاي طراحي يك جاذب ارتعاشات ميرا براي كاهش ارتعاشات يك سيستم يك درجه آزادي ميرا با استفاده از الگوريتم ژنتيك ومعيار بهينه سازي H2 بهينه سازي خواهد شد. سيستم اصلي بصورت مستقيم و با اعمال نيروي هارمونيكي تحريك خواهد شد. نخست معادلات حاكم بر حركت با تكيه بر قانون دوم نيوتن استخراج و بصورت ماتريسي نمايش داده شده است. سپس پاسخ فركانسي سيستم اصلي فاقد جاذب و سيستم اصلي با در نظر گرفتن جرم جاذب استخراج گرديده است. در ادامه جرم جاذب به صورت نسبتي از جرم سيستم اصلي فرض شده است. با توجه به مقادير سختي و ميرايي سيستم اصلي، كران‌هاي فضاي جستجو براي پارامترهاي سختي و ميرايي جاذب تعيين گرديد. در نهايت با استفاده از تكنيك بهينه سازي الگوريتم ژنتيك و معيار بهينه سازي H2 مقادير بهينه سختي و ميرايي جاذب براي كاهش ارتعاش جاذب بدست آمده است. صحت نتايج مورد بررسي قرار گرفت.