تبيين نقش بانك و نظام بانكداري جهت خروج از ركود با شبيه‌سازي اقتصاد ايران در يك الگوي رشد درون‌زاي تصادفي – رويكرد پويايي سيستم

شكاف توليد ناخالص داخلي يكي از مهم‌ترين شاخصهايي است كه به‌وسيله آن مي‌توان شرايط ركودي يا تورمي اقتصاد را تعيين كرده و بر اساس آن نسبت به اعمال سياست‌هاي اقتصادي اقدام كرد. ازاين‌رو شناخت تأثير متغيرهاي كلان اقتصادي بر شكاف توليدي داراي اهميت وافري است. در دنياي معاصر، برنامه ريزي اقتصادي و تعيين كمي مقادير هدف در يك برنامه اقتصادي، يك اقدام علمي و فني تلقي مي شود. بر همين اساس در پژوهش حاضر تلاش شده است تا با توسعه مدل رشد درون‌زاي تصادفي اوزاوا-لوكاس مطابق با اقتصاد ايران و بر اساس مباني نظري پژوهش تابع توليد مدل تصريح ‌شود، سپس در مراحل مختلف با استفاده از مدلسازي پويايي سيستم، مدلي پويا از روابط بين عوامل اقتصادي اقتصاد ايران ارائه و در بستر نرم‌افزاري ونسيم تبيين و كاليبره مي‌شود. درنهايت مقادير بهينه هريك از متغيرهاي كلان اقتصادي به‌صورت پارامتريك و عددي استخراج و نسبت به مقادير موجود در سال پايه (سال 1393) براي كشور ايران مقايسه شدند. با اجراي سناريوهاي مختلف، تأثير بسته‌هاي سياستي مختلف براي از بين بردن شكاف موردبررسي قرار گرفت كه درنهايت افزايش نرخ ذخيره قانوني بانك مركزي جهت كنترل قدرت خلق پول و اعتبار بانك‌ها و همچنين ثبات يا كاهش سهم سرمايه انساني در بخش توليد كالا و اختصاص هرچه بيشتر آن به بخش آموزش به‌عنوان بسته پيشنهادي اين پژوهش ارائه مي‌شود.