تاثير غلظت هاي مختلف BA و 2,4-D بر كالوس زايي گياه ختمي (Alcea rosea L.) در شرايط درون شيشه اي

ختمي يكي از گياهان دارويي و زينتي بومي ايران مي‌باشد كه در درمان بسياري از بيماري هاي تنفسي و گوارشي از گذشته كاربرد داشته است. علي رغم سابقه طولاني استفاده از اين گياه در طب سنتي، تاكنون گزارش هاي اندكي در زمينه كشت بافت و بيوتكنولوژي اين گياه منتشر شده است. به همين منظور، پژوهش حاضر با هدف دست يابي به بهترين شرايط كالوس زايي ختمي با استفاده از تنظيم كننده هاي رشدي بنزيل آدنين و 2,4-D از طريق ريز نمونه هاي كوتيلدون اين گياه انجام گرفت. نتايج حاصل از اين آزمايش نشان داد كه كاربرد BA به همراه 2,4-D سبب القا كالوس بيشتر و كاهش زمان كالوس زايي در مقايسه با كاربرد 2,4-D به تنهايي مي گردد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه تيمار هاي 20 ميكرومولار 2,4-D به همراه 5ميكرومولار BA و 20 ميكرومولار 2,4-D به همراه 10 ميكرومولار BA بيشترين ميزان كالوس زايي، وزن كالوس و كم ترين زمان تا القا كالوس را سبب مي شوند و بهترين تركيب هاي هورموني براي القا كالوس در ختمي مي باشند. همچنين در تيمارهاي حاوي 10 ميكرومولار BA به تنهايي و همراه با 5 و 10 ميكرومولار 2,4-D القاي مستقيم شاخساره به دست آمد كه نشان مي دهد غلظت بالاي سايتوكينين در كنار غلظت هاي پايين اكسين سبب باززايي مستقيم در اين گياه مي گردد.