استفاده از اليسيتورها براي افزايش متابوليتهاي ثانويه در گياهان دارويي

گياهان دارويي چندين هزار سال است كه منبع دارويي مهمي محسوب مي شوند. فراورده حاصل از متابوليت هاي ثانويه جز مهم ترين تركيبات شيميايي گياهي هستند. متابوليت هاي ثانويه افزون بر ساختار پيچيده، مسير بيوسنتزي پيچيده اي نيز دارند بنابراين بررسي آن ها دشوار و زمان بر است. توليد متابوليت ها با روش هاي مختلف زيست فناوري از جمله كشت بافت گياه، روش جايگزين سودمندي است. تغيير در محيط هاي كشت بافت گياهي با استفاده از اليسيتورها كه تركيباتي با منشا زيستي يا غير زيستي هستند از طريق القاي پاسخ هاي دفاعي باعث بيوسنتز و انباشت متابوليت هاي ثانويه مي شوند. اليسيتورها از طريق فعال كردن مكانيسم هاي دفاعي باعث القاي تشكيل متابوليت هاي ثانويه و پاسخ هاي دفاعي سريع در سلول گياهي نظير جريانات يوني از عرض غشاي پلاسمايي، توليد گونه هاي اكسيژن واكنشگر، فعال سازي ژن هاي مربوط به دفاع، تغييرات ساختاري در ديواره سلولي و سنتز فيتوالكسين ها مي شوند. بنابراين اليسيتورها مي توانند نقش دوگانه اي داشته باشند يعني هم باعث افزايش مقاومت گياه و هم توليد متابوليت ثانويه را افزايش مي دهند. در اين تحقيق، امكان افزايش متابوليت هاي ثانويه در كشت سلول گياهي با استفاده از اليسيتورها مرور گرديده است.