اثر تنش كم آبياري بر ميزان كلروفيل و خصوصيات مورفولوژيكي گياه هميشه بهار (Calendula officinalis) در شرايط گلخانه اي

گياه هميشه بهار (Calendula officinalis) از تيره كاسني (Asteraceae)، گياهي است بوته اي و كاربرد زيادي در صنعت داروسازي دارد. به منظور اثر تنش كم آبي بر ميزان كلروفيل گياه هميشه بهار در شرايط گلخانه اي ، آزمايشي به صورت بلوك هاي كامل تصادفي در 4 تكرار در دانشگاه علمي كاربردي جهاد كشاورزي همدان انجام شد. تنش هاي كم آبي در پنج سطح آبياري به ترتيب 3روز يك بار (شاهد)، 4روز يك بار، 5 روز يك بار،6 روز يكبار و 7روز يكبار بودند. در اين آزمايش علاوه بر بررسي ميزان كلروفيل، صفات ارتفاع بوته، وزن گل، شادابي، تعداد ساقه فرعي، ارتفاع بوته و وزن بوته نيز مورد بررسي قرار گرفت. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه تنش كم آبي تاثيري در سطح كلروفيل a و b نداشته است. با اين وجود كم آبي باعث افزايش ميزان كلروفيل در برگ اين گياه شد (كلروفيل a از 3/55 به7/60 و كلفروفيل b از 2/18 به 3/28 ميلي گرم در ميلي ليتر افزايش يافت). همچنين نتايج نشان داد كه تنش كم آبي تأثيري در ميزان گلدهي و شادابي نداشته است اما در نسبت وزن گل به كل گياه، ارتفاع بوته، تعداد ساقه فرعي و وزن بوته تأثير معني داري نشان داد. بيشترين وزن گل مربوط به تيمار شاهد بود (g/plant 25/21) و كمترين مربوط به تيمار پنجم (g/plant 15/43) بود. تيمارها بر تعداد گل تأثير معني داري نداشت، اما تعداد گل در بوته با افزايش كم آبي كاهش يافت (به ترتيب 34 گل و 26 گل در بوته در تيمار شاهد و پنجم). بالاترين همبستگي بين وزن گل و تعداد ساقه بوده كه مقدار آن 0/661 و در سطح 1% معني دار شده بود. نتايج نشان داد كه اين گياه به كم آبي مقاومت نشان مي دهد و ميزان كلروفيل برگ آن كاسته نمي شود كه مي تواند به رشد خود ادامه دهد.