بازتعريف محتوايي معماري پرش كيهاني ازمنظر اسلامي

با شكست اصول فكري معماري مدرن در عصر جديد،معماران پست مدرن به عرصه هاي فكري نوين در جهت نقد و ترفيع كاستي هاي پيشين معماري روي آوردند.توجه به طبيعت و محيط پيرامون يكي از الويت هاي معماران معاصر بوده است.فلسفه ي پرش كيهاني جريان فكري مبتني بر اصول جديد علمي است كه براي اولين بار توسط معماران و نظريه پردازان سبك ديكانستراكشن و در اواخر قرن بيستم مطرح شده است. معماري اسلامي با پيشينه ي غني در الگوگيري از طبيعت همواره فرآيندهاي موجود در طبيعت را بر اساس چارچوب هاي ذهني و فلسفي منطبق بر اصول اسلامي وارد معماري نموده است.الگوهاي كيهاني نيز همانند ساير الگوهاي برگرفته از طبيعت،بصورت فرآيندي ازلي و كيهاني راه به الگوهاي معماري پيدا كرده است.در رساله ي پيش رو با تدقيق اصول علمي و توصيف ويژگي هاي الگوي پرش كيهاني از طريق تمركز بر دلايل علمي فيزيكي و زيستي،سعي در بازتعريف محتوايي اين الگو از منظر اسلامي شده است و با بررسي نمونه هاي مورد مطالعه، نتايج بدست آمده در قالب جداول مقايسه اي و تصاوير تحليلي ارائه شده است.نوع تحقيق كيفي و روش تحقيق توصيفي- تحليلي بوده و روش دسترسي به اطلاعات از طريق مطالعات كتابخانه اي و ميداني صورت گرفته است.