تعامل تكنولوژي و معماري در طراحي پوسته ساختمان هاي درماني در كشورهاي اسلامي

مراكز مراقبتي و درماني جزو عملكردهايي مي¬باشند كه در آن¬ها به جهت تأثير بسيار زياد شفافيت و ارتباط فضاي داخل و خارج، در فرآيند بهبود بيماران و عملكرد بهتر كاركنان، بخش قابل ملاحظه¬اي از نماي ساختمان را سطوح شيشه¬اي تشكيل مي¬دهد. بنابراين مي-بايست به¬منظور كنترل تابش خورشيد و انتقال حرارت تدابيري اتخاذ شود. اين پژوهش در پي يافتن اين مسأله است كه چگونه مي¬توان با استفاده از تكنولوژي و فناوري¬هاي روز نماهايي را در مراكز درماني كشورهاي اسلامي طراحي و اجرا كرد كه ضمن حفظ هويت فرهنگي و منطقه¬اي، به مسائل محيطي نيز به گونه¬اي مناسب پاسخ دهد. بر اين اساس بر مبناي رويكردي توصيفي به بررسي كاربرد الگوهاي هندسي اسلامي در طراحي نماي ساختمان¬هاي درماني در كشورهاي اسلامي پرداخته است. تحليل نمونه¬هاي مختلف نشان مي¬دهد كه استفاده از اين الگوها به صورت يكپارچه با نماي اصلي، به عنوان پوسته دوم و يا در قالب پنل¬هاي GRC، علاوه بر افزايش كارايي انرژي و ايجاد فضاهايي كه از تعامل نور و سايه برخوردارند، سبب ايجاد احساس هويت و اين هماني به ويژه در بيماراني مي¬شود كه از كشورهاي ديگر با فرهنگ مشترك مراجعه كرده¬اند. به لحاظ زيبايي¬شناختي، هدف از طراحي اين گونه نماها، ايجاد گفتمان ميان ميراث فرهنگي و واژگان مدرنيستي است.