الگو باززنده سازي هسته ي تاريخي شهر اصفهان(محله جويباره)مبتني بر شناخت عناصر كالبدي –كاركردي شكل دهنده به هويت بافت هاي تاريخي ايراني-اسلامي

اكثر هسته هاي تاريخي شهرهاي ايراني-اسلامي به خاطر ارزش هاي كالبدي و فرهنگي نهفته در خود از هويت بالايي برخوردار هستند و امروزه در نوسازي هاي انجام گرفته در اين هسته هاي تاريخي و فرسوده كمتر به حفظ هويت آنها توجه شده است . امروزه مهاجرت ساكنان بومي و جايگزين شدن افراد بيگانه وغير بومي به خاطر ارزش پايين ملك در اين هسته هاي فرسوده ،بر فرسودگي اين هسته ها افزوده است ومنجر به نابودي هويت و شالوده اصلي اين هسته ها شده است. برهمين اساس،اين نوشتار سعي دارد تا با شناخت عناصر كالبدي-كاركردي هسته هاي تاريخي شهرهاي ايراني-اسلامي و شناخت اين عناصر در هسته ي تاريخي و باارزش اصفهان( جويباره) در ادوار مختلف تاريخي از اوايل اسلام تا دوره ي معاصر، در جهت حفظ هويت و شالوده ي اين عناصر تاريخي در اين هسته ي ارزشمند ، الگويي ارائه دهد. در پي يافتن الگوي باززنده سازي اين بافت تاريخي از روش توصيفي-تحليلي استفاده شده است.و بر اين اساس روش گردآوري يافته ها از طريق مطالعات كتابخانه اي، تجزيه و تحليل تاريخچه اصفهان از طريق مشاهده تصاوير و نقشه هاي تاريخي ،بازديد ميداني،تهيه ي جداول مقايسه اي و مصاحبه با ساكنين محله بوده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه با تلفيق نيازهاي روز ساكنين اين هسته ي تاريخي و با جمع آوري الگوهاي ايراني-اسلامي اشاره شده توسط صاحبنظران، مي توان به موارد زير به عنوان الگوهاي باززنده سازي هسته ي تاريخي جويباره اشاره كرد : • حفظ هويت تاريخي • هويت بخشي به بافت • جهت گيري اقليمي • فضاي سبز مناسب • خوانايي بافت • ايجاد سرزندگي • تامين امنيت بافت • افزايش حس تعلق به محله در ادامه پژوهش راهكارهاي عيني در قالب جدول ،جهت استفاده از اين الگوها براي باززنده سازي هسته هاي تاريخي ارائه شده است.