بررسي عملكرد نماهاي هوشمند در بهينه سازي مصرف انرژي

از آنجا كه مصرف بي‌رويه انرژي يكي از دغدغه هاي اصلي عصر حاضر است، در طول سالهاي اخير علاقه فزاينده‌اي در توسعه راه‌حلهاي نوآورانه براي افزايش پايداري در ساختمان‌ها مشاهده شده است. در اين روند، نماي ساختمان به عنوان حد فاصل فضاي درون و بيرون نقش مهمي را در جهت مصرف بهينه انرژي ايفا مي‌كند؛ از اين‌رو بحث نماهاي هوشمند كه خود را با تغييرات محيطي تطبيق مي دهند مطرح مي‌شود. نماهاي هوشمند در سيستم‌هاي متداولي از نماهاي دوپوسته، نماهاي فتوولتايك، نماهاي جنبشي و.. بكار گرفته مي‌شوند. با اين وجود مساله آن است كه اين سيستم‌هاي هوشمند تا چه اندازه به ارتقاي بهره‌وري انرژي كمك مي‌كنند و اين مهم نيازمند بررسي جامع‌تر و دقيق‌تر بر روي پژوهش هاي انجام شده در اين راستاست. در اين مطالعه سعي بر آن است تا با مروري بر نماهاي متدوالي كه هريك به گونه اي هوشمند شده اند و بررسي مكانيزم‌هاي رفتاري آنها، دريابيم كه هر راهكار تا چه اندازه در كاهش مصرف انرژي و پاسخگويي به فاكتورهاي محيطي در شرايط متغير كمك‌كننده است. در واقع در پي پاسخ به اين سواليم كه چگونه مي‌توان پس از بررسي و دسته‌بندي نماهاي متحرك، به بهترين گزينه از نظر كاركرد و صرفه‌جويي در انرژي دست يافت. از نتايج جامع بدست آمده از اين مطالعه آن است كه نماهاي تلفيقي در ميزان بهره‌وري انرژي نقش موثرتري ايفا مي‌كنند.