مناسب ترين رويكرد در برنامه ريزي محله محور در راستاي بازآفريني هويت محلات تاريخي

شهرپديده اي سازمان يافته و منتج از درهم آميختگي رفتارهاي انساني در محلي كالبدي مي باشد و تركيب خيابانها و ساختمانها، جوهر شهرسازي و عامل شكل دهي الگوي محيطي مي باشد. در ميان فضاهاي شهري، محلات شهري به عنوان هسته اصلي شهر، حائز اهميت بسياري مي باشد. فرايند توسعه شهري و روند تغييرات بافت به ويژه در مناطق تاريخي و مركزي شهرها، به مرور زمان از ارزش اين فضاها كاسته و متقابلاً هويت آنها و هويت شهر را تحت تاثير قرار داده است. حفظ هويت و ارزش اين مناطق و به وجود آوردن محلاتي پايدار مستلزم برنامه ريزي محله محور مي باشد كه با توجه به نيازها و شرايط محلي برنامه اي براي توسعه يا حل مشكل در محله تهيه شود. در پژوهش حاضر با بررسي رويكردهاي متفاوت در برنامه ريزي محله محور و برخي تجارب موفق در زمينه محلات تاريخي و احياي آنها، مناسب ترين رويكرد كه نيازمند وجود بسترهاي فرهنگي و تاريخي در درون محله مي باشد، بازآفريني فرهنگ مبنا مي باشد كه توجه عمده در اين رويكرد به بحث تاريخ و هويت تاريخي و تاكيد بر حفظ و نگهداري از ارزش هاي گذشته مكان مي باشد. در اين رويكرد با تزريق فعاليت هاي فرهنگي در فضاهايي كه بسترهاي فرهنگي و تاريخي را دارا مي باشد و تقويت عملكرد محله با تاكيد بر حفظ ارزش هاي گذشته سعي در حفظ و احياي بافت مي شود.