تحليل تطبيقي بازآفريني بافت‌هاي كهن و قديمي در كشورهاي اسلامي (درس‌آموزي از تجربه شهر فاس و صنعا)

همواره توجه به بافت قديمي و كهن شهرها به واسطۀ قدمت تاريخي و وجود عناصر با ارزش تاريخي و رفع ناپايداري آن‌ها، موضوعي جدي و محوري مطرح بوده و ساماندهي و بازآفريني بافت‌هاي مذكور و لزوم مداخله در اين بافت‌ها در دوره‌هاي مختلف زماني مورد توجه مي‌باشد و ايده‌ها و نظريات مختلفي بنا به شرايط و درس‌گيري از تجربيات گذشته مطرح شده است. هر يك از اين تجارب نتايج مختلف مثبت و منفي در پي داشته است. بي ترديد يكي از راه‌ها در جهت ارائه راهكارهاي منطقي و تجديد حيات اين بافت‌ها، شناخت تجارب با شرايط مشابه داخلي و درس‌گيري از نتايج مثبت و منفي آن‌ها مي‌باشد. مقاله حاضر بررسي نمونه تجارب كشورهاي اسلامي در زمينه بازآفريني بافت‌هاي كهن و قديمي و استخراج راهكارها و ابعاد مورد توجه هر يك مي‌باشد تا با درس‌آموزي از آن‌ها پيشنهاداتي براي بازآفريني بافت‌هاي مشابه در ايران باشد. سوالات اصلي پژوهش اين است كه بازآفريني بافت‌هاي كهن و قديمي در كشورهاي اسلامي شامل چه ابعاد و ملاحظاتي مي‌باشد؟ روش مقاله حاضر توصيفي-تحليلي مي‌باشد. ادبيات موضوع و تجارب بازآفريني شهري در شهر فاس و شهر صنعا و ابعاد مورد توجه هريك بررسي و تحليل شده است. نهايتا مدل پيشنهادي براي بازآفريني بافت‌هاي كهن در كشورهاي اسلامي سه بعد محيطي، اجتماعي و اقتصادي تدوين گشته است و معيارها و ملاحظات كلي طراحانه مرتبط با هر بعد ارائه شده است.