آموزش انفرادي

امروزه توجه به آموزش و پرورش از شاخص‌هاي عمده وتوسعه جوامع انساني محسوب مي‌شود . يعني كشور‌ها نه بر اساس رشد و توسعه اقتصادي بلكه بر اساس ميزان توجه به آموزش وپرورش مورد ارزيابي قرار مي‌گيرند . براي ارزيابي ميزان توسعه آموزش و پرورش به ميزان توجه آموزش و پرورش به امر تفاوتهاي فردي دانش اموزان اهميت داده مي شود. همان گونه كه مي‌دانيم هيچ انساني كاملاً شبيه به ديگري نيست . اين تفاوتها در همه جا وبين همه انسانها حتي در بين دوقلوها وحتي دوقلوهاي هم شكم يكسان ملاحظه مي‌شود . اين تفاوتها به گونه‌اي است كه به جرات مي‌توان ادعا كرد به تعداد انسانهاي روي زمين يعني حدود هفت ميليارد انسان متفاوت وجود دارند كه در كنار هم زندگي مي‌كنند . اين مساله هم در تفاوت سر انگشتان انسان مشهور است و هم در حيطه‌هاي غير مادي همچون ابعاد عاطفي ، احساسي ، رواني و شناختي . در نظام آموزش و پرورش موجود اگر چه انواع گسترده اي از روش هاي آموزشي وجود دارد. در اكثر موارد وظايفي همچون: انتخاب اهداف، آموزش محتوا بر اساس اين اهداف، و ارزيابي عملكرد را براي آن برشمرد.اما روش آموزش انفرادي بدليل توجه به امر تفاوتهاي فردي شاگردان بر حسب تواناييشان پيش مي روند. روحيه استقلال طلبي شاگردان در اجراي پروژه هاي كوچك و بزرگ تقويت مي شود. اولين و اساسي ترين گام در راه تحقق چنين هدفي پذيرفتن مفهوم شاگرد محوري در طراحي و آموزش است. در اين مقاله ويزگيهاواهداف آموزش انفرادي بررسي شده است و سپس روشهاي آموزش انفرادي نظير: طرح كلر، آموزش برنامه اي، آموزش رايانه اي، تدريس خصوصي مطرح و تاثيرات مثبتي كه بر دانش آموزان دارد ذكر گرديد.