پتانسيل توليد بيواتانول از ضايعات نيشكر در ايران

انرژي يكي از مهمترين چالش¬هاي فعلي و آينده بشر مي¬باشد. دسترسي به منابع انرژي قابل انكار از نگراني¬هاي هميشگي انسان بوده است و ميزان مصرف انرژي يكي از نشانه¬هاي رشد اقتصادي و يا كار كردن اقتصادي هر كشور محسوب مي¬شود. در همين راستا، هرگونه تغيير بنيادي در نظام توليد و مصرف انرژي منجر به بروز تغييرات اساسي در تمدن انساني خواهد شد. به نظر مي¬رسد كه جامعه صنعتي مبتني بر سوخت¬هاي فسيلي يا تمدن نفتي در دهه¬هاي آينده جاي خود را به الگوهاي جديدي از جمله سوخت¬هاي جايگزين خواهند داد كه از آن جمله مي توان به سوخت هاي گياهي اشاره كرد. سوخت هاي گياهي به فرآورده¬هايي با منشا گياهي يا جانوري گفته مي¬شود كه مي¬توانند به عنوان جايگزين بنزين و گازوئيل در خودروها و يا دستگاه¬هاي مشابه استفاده شوند. بهترين مصاديق سوخت¬هاي گياهي بيواتانول، بيوديزل مي باشد. بيواتانول بدست آمده از مواد نشاسته¬اي يا قندي داراي مزاياي انرژي¬زايي، اقتصادي و زيست محيطي مي‌باشد. استفاده بهينه از ضايعات كشاورزي به سبب بازيافت و امكان توليد مواد با ارزش افزوده، مزاياي اقتصادي و اكولوژيكي فراواني را دارا مي‌باشد. باگاس نيشكر يك منبع مناسب براي توليد بيواتانول است كه يكي از مهمترين فراورده¬هاي صنايع تبديلي نيشكر است.