مقايسه بهزيستي روان شناختي و فراهيجان در دانش آموزان كم بينا، كم شنوا و عادي شهرستان ساوه

Comparing the Psychological Well-Being and Meta-Excitement in Students with Low Vision, Hearing Impairment and Normal of Saveh City, Iran

پژوهش حاضر با هدف مقايسه فراهيجان و بهزيستي روان شناختي در دانش آموزان كم بينا، كم شنوا و عادي انجام شد. روش پژوهش از نوع علّي- مقايسه اي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان راهنمايي كم بينا؛ كم شنوا و عادي شهرستان ساوه بود. نمونه پژوهش شامل 90 دختر و پسر (هر گروه 30 نفر) بودند كه به شيوه سيستماتيك منظم انتخاب شدند. پرسشنامه هاي پژوهش شامل پرسشنامه فرا هيجان (هاريس و مگاردي 2004) و براي بررسي بهزيستي روان شناختي از سه مقياس عاطفه مثبت - منفي واتسون و همكاران (1988)، مقياس كوتاه افسردگي – شادكامي جوزف و همكاران (2004) و مقياس رضايت از زندگي دينر و همكاران (1985) استفاده شد. به منظور روش تجزيه و تحليل داده ها، از تحليل واريانس چند متغيره استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين سه گروه عادي، كم بينا و كم شنوا از لحاظ چهار متغير عاطفه مثبت، عاطفه منفي، شادكامي و رضايت از زندگي تفاوت معنادار وجود دارد(01/0 ≥ P). همچنين نتايج مشخص كرد كه بين سه گروه عادي، كم بينا و كم شنوا از لحاظ مولفه هاي فراهيجان ارتباط معني داري وجود دارد(01/0 ≥ P).