بررسي رابطه بين يادگيري خود تنظيم و انگيزه پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان

هدف پزوهش حاضر بررسي رابطه بين متغير يادگيري خودتنظيم، انگيزه پيشرفت تحصيلي در دانش‌آموزان بوده است .خودتنظيمي از نظر فراشناختي موجب تلاش ،سازماندهي و انعطاف‌پذيري بيشتر مي‌شود، بر ميزان استرس و اضطراب افراد هنگام فعاليت تأثير مي‌گذارد رفتار به خاطر نتايج آن حفظ مي‌شود ، تقويت‌هاي بيروني معيارها و اهداف ، عامل انگيزشي براي اعمال و رفتار مي‌شود و ميزان انگيزة پيشرفت دانش آموزان را بالا مي‌برد.جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر سال سوم دبيرستان رشته علوم تجربي استان قم در سال تحصيلي 91-1390 حدود 21679 نفر كه،شامل 100 واحد آموزشي دبيرستان بوده است. حجم نمونه 194 دانش‌آموز دختر سال سوم تجربي به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي از بين مناطق (1 و 2 و 3 و 4) بود. با توجه به هدف و ماهيت موضوع از روش تحقيق همبستگي استفاده و براي جمع‌آوري داده‌ها از آزمون مقياس خود تنظيمي 14 سوالي بوفارد و براي مقياس انگيزش پيشرفت تحصيلي مقياس ليكرت استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها از طريق آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه انجام گرديد. ضريب همبستگي چندگانه متغير باقيمانده در تحليل رگرسيون با متغير وابسته 283 /0 درصد و ضريب تعيين خالص 08/ 0 درصد مي باشد نتيجه اينكه بين پيشرفت تحصيلي و يادگيري خودتنظيمي رابطه مثبت و معنادار(28/ 0 =r) و همچنين بين زيرمقياس هاي يادگيري خود تنظيمي (فراشناختي) (22/ 0 =r)، (شناختي) (26/ 0 =r) با انگيزه پيشرفت رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.