مقايسه روش برنامه‌ريزي بيان ژن و شبكه عصبي بيزين در مدل سازي تراز آب زيرزميني (مطالعه موردي: دشت اروميه)

اساس برنامه‌ريزي‌هاي منابع آب بر پايۀ حجم آب قابل استحصال در آبخوان است و برآورد دقيق اين حجم از آب زيرزميني كمك شاياني به توسعه مي‌كند. در اين مطالعه، از مدل شبكه عصبي بيزين و روش برنامه‌ريزي بيان ژن براي مدل ‌سازي سطح آب زيرزميني آبخوان دشت اروميه استفاده‌شده است. در تحليل حاضر مدل سازي تراز سطح آب زيرزميني در مقياس زماني ماهانه در نظر گرفته شد تا بهترين حالت ممكن جهت مدل سازي انتخاب گردد. مدل سازي‌ها با استفاده از داده‌هاي تراز آب زيرزميني دشت اروميه در دوره زماني 1394-1360 انجام پذيرفت. كارايي مدل‌ها با استفاده از معيار خطاي، ضربي تبيين (R2) و جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE) محاسبه شد. مقايسه مدل‌ها نشان داد كه شبكه عصبي بيزين با ضريب تبيين (923/0) و جذر ميانگين مربعات خطا (3374/0) بهترين نتيجه را از داده‌هاي هيدرو گراف ماهانه تراز آب زيرزميني نسبت به مدل برنامه‌ريزي بيان ژن داشته است.