بررسي آزمايشگاهي تأثير طوقه ساده و مشبك بر آبشستگي موضعي گروه ‌پايه هاي پل

هر ساله با وقوع سيلاب، پل‌هاي مختلفي در سراسر جهان در اثر آبشستگي اطراف پايه‌هاي آن‌ها تخريب مي‌گردند. طوقه يك راهكار محافظت از پايه‌ها در برابر آبشستگي محسوب مي‌گردد كه با تضعيف جريان‌هاي اطراف پايه مي‌تواند آبشستگي را نسبت به حالت بدون طوقه كاهش دهد. در اين تحقيق به بررسي تأثير طوقه بر عمق و حجم آبشستگي گروه‌پايه‌هاي مكعبي پل پرداخته شده است. براي انجام آزمايش ها از فلومي به طول m6 عرض cm73 و شيب كف نزديك به صفر در آزمايشگاه هيدروليك دانشگاه شهيد چمران اهواز استفاده شد. طوقه‌ها با بازشدگي‌هاي 0، 30، 50 و 70 درصد در سه تراز مختلف تحت يك عدد فرود و با شرايط جريان زلال مورد آزمايش قرار گرفتند و نتايج با حالت بدون طوقه مقايسه شد. طوقه 70‌% مشبك با كاهش 86 درصدي عمق آبشستگي و 98 درصدي حجم آبشستگي بالاترين راندمان را از ميان طوقه‌هاي مشبك دارا بود.