بررسي اثر قطر پايه استوانه¬اي پل بر توسعه زماني آب¬شستگي موضعي

آب¬شستگي يكي از مسائل مهم در مهندسي رودخانه مي¬باشد كه در نظر نگرفتن آن در طراحي پل¬ها موجب تخريب پل¬ها مي¬شود. سالانه تعداد كثيري از پل¬ها نه تنها به دليل سازه¬اي، بلكه به دليل در نظر نگرفتن نقش پارامترهاي هيدروليكي در طراحي آن¬ها در سراسر جهان تخريب مي¬شود. يكي از مسائل مهم در طراحي پل¬ها تعيين عمق پي مي¬باشد كه دانستن عمق آب¬شستگي در زمان تعادل براي طرح اين مسئله داراي اهميت زيادي است. از اين رو در تحقيق حاضر به بررسي تأثير قطر پايه استوانه¬اي بر عمق آب¬شستگي در زمان تعادل و توسعه زماني آب¬شستگي موضعي پرداخته شده است. در اين مطالعه از قطرهاي 3 و 6 سانتي¬متري براي پايه¬هاي استوانه¬اي استفاده شده است. همچنين نتايج مطالعه حاضر با نتايج مطالعات ملويل و چيو (1999) مقايسه گرديد. بررسي نتايج آزمايش¬ها نشان داد كه با افزايش قطر پايه استوانه¬اي شدت وقوع آب¬شستگي موضعي كاهش پيدا مي¬كند.