مطالعه آبشستگي در گروه پايه دوتايي در راستا و تحت زاويه با راستاي جريان

هدف اصلي پژوهش حاضر ارزيابي حداكثر عمق آبشستگي در شرايط آب زلال در اطراف پايه‌هاي قرار گرفته در گروه‌پايه‌هاي دو تايي با چيدمان خطي در مقابل تغييرات فاصله بين پايه‌ها و تغييرات زاويه برخورد جريان است. فاصله بين پايه‌ها (G) از 2 برابر تا 10 برابر قطرپايه(D) و همچنين زاويه برخورد جريان به پايه‌ها از 0 تا 90 درجه متغير بوده است. نتايج آزمايشات نشان داد كه حداكثر عمق آبشستگي اطراف پايه اول و دوم با افزايش فاصله بين پايه¬ها ابتدا افزايش يافته و سپس كاهش مي¬يابد. به طوريكه حداكثر عمق آبشستگي پايه اول 19/1 برابر آبشستگي تك پايه و در فاصله 5D و همچنين حداكثر عمق آبشستگي پايه دوم 09/1 برابر آبشستگي تك پايه و در فاصله 4D رخ مي¬دهد. همچنين با افزايش زاويه برخورد جريان از 0 تا 90 درجه عمق آبشستگي اطراف پايه دوم به ميزان 14 درصد افزايش مي¬يابد.