بررسي شكل پذيري اتصالات چسبي متشكل از لمينت هاي GFRP و چسب هاي شكل پذير

اتصال چسبي يك روش جايگزين براي روش هاي سنتي مانند جوشكاري و پرچ كاري مي باشد كه داراي حيطه كاربردي وسيعي در صنايع الكترونيكي، خودرو، هوايي و ساختمان مي باشد. طراحي اين نوع اتصالات با قابليت اطمينان مطلوب، نيازمند حصول دانش كامل از مقاومت اتصال در مقابل خرابي مي باشد. تحليل اتصال با استفاده از يك مدل المان غيرخطي انجام شد تا تاثيرات شكل پذيري چسب روي سختي و ظرفيت اتصالات چسبي با دو لبه ي هم پوشاني در مقياس كامل و شامل لمينت هاي پالتوره شده ي ترد GFRP آناليز شود. حالات تنش محاسبه شده در محل گسيختگي در درون پليت ها نشان داد كه پلاستيسيته ي چسب هاي شكل پذير باعث توزيع يكنواخت بار مي شود و به افزايش ظرفيت اتصال مي انجامد. اتصالات سخت و شكل پذير با توجه به نسبت مدول چسب به مدول پليت تعريف مي شوند. اتصالات شكل پذير سختي كمتري نسبت به پليت ها نشان مي دهند، در حالي كه اتصالات سخت پيوستگي در سختي سازه اي را حفظ مي كنند. كرنش هاي محوري در راستاي پهناي اتصال تقريبا بطور يكنواخت توزيع مي شوند و در نتيجه يك تحليل دو بعدي را ممكن مي كنند.