زيست پالايي فلزات سنگين توسط باكتريها

جذب زيستي فلزات سنگين يكي از مؤثرترين فناوري ها در انتقال فلزات سنگين از مكان هاي آلوده بوده كه در دهه اخير استفاده شده است . جمعيت و فعاليت ميكربي در آبهاي آلوده با فلزات سنگين تغيير يافته و كاهش مي يابد. از طرف ديگر ميكروارگانيسم هاي مقاوم به اين آلاينده ها، سازوكار هاي مقاومتي را ايجاد مي كنند كه منجر به ايجاد گونه هاي مقاوم با توانايي تحمل سمي بودن فلزي مي شوند. به منظور انجام موثر آلودگيزدايي توسط فنآوري زيست پالايي، مي بايست كارايي اين فرآيند با توجه به دامنه غلظت متفاوت يون هاي فلزي تعيين گردد. همچنين ميبايست در انتخاب ارگانيسمهايي كه در مطالعات، بهترين عملكرد را در زيست پالايي فلزات مختلف و تركيبات آن را داشته اند، صورت پذيرد. از ميان روشهاي ميكروبي مختلف، جذب زيستي در مقايسه با فرآيند تجميع زيستي در كاربردهاي مقياس كامل، عملي تر مي باشد. زيرا در تجميع زيستي نيازمند افزودن نوترينتها جهت جذب فعال فلزات سنگين است. استفاده از فرآيندهاي زيست پالايي توسط باكتريها براي تصفيه فاضلابهاي حاوي فلزات سنگين، بسياري از محدوديتهاي بزرگ ساير روشهاي فيزيك وشيميايي را نداشته و از نظر اقتصادي نيز مطلوبتر است. با اين حال مطالعات بيشتري جهت برطرف نمودن محدوديتهاي كنوني اين فنآوري براي استفاده در مقياس عملي مورد نياز است.