دانشگاه كارآفرين مقدمه‌اي براي دانشگاه پايدار: استلزامات و عامل‌هاي تأثيرگذار

دانشگاه‌ها به‌طور فزاينده‌اي در سراسر جهان در حال تغيير از نقش‌هاي سنتي خويش به عنوان ارائه دهندگان آموزش و توليد كنندگان علم، به سوي مدلي از دانشگاه‌هاي پيچيده‌ي كارآفرين هستند كه نقشِ جديدي از فعاليت‌هاي تجاري‌سازي علم و كمك فعالانه به توسعه‌ي اقتصاد محلي و منطقه‌اي را به نقش‌هاي پيشين دانشگاه افزوده است. در نتيجه، دانشگاه‌ها به يكي از مهمترين مؤلفه‌هاي نظام‌هايِ مليِ نوآوري تبديل شده‌اند. اين در حالي است كه دانشگاه‌هاي ايران در گام‌هاي اوليه خويش براي تبديل شدن به چنين دانشگاه‌هايي هستند و در اين راستا با مشكلات و چالش‌هاي فراواني مواجه‌اند. براي فائق آمدن بر چالش‌هاي پيش‌روي دانشگاه‌ها به منظور نيل به سوي دانشگاه كارآفرين، ضرورت دارد كه استلزامات و عامل‌هاي موثر بر اين امر شناسايي گردد تا بتوان با سرعت و اثربخشي بالاتري به چنين هدفي نايل شد. لذا، اين پژوهش با بهره‌گيري از منابع متعدد دانشگاهي و انتشارات علمي و دقت در اين امر كه دانشگاه كارآفرين مقدمه‌اي براي دستيابي به دانشگاه پايدار است، تلاش كرد كه با تاكيد بر استلزامات نيل به سوي دانشگاه پايدار، به تبيين عامل‌هاي اثرگذار بر نهادينه‌سازي كارآفريني در ساختارهاي دانشگاهي بپردازد.