معنويت (مباني و مؤلفه‌ها) درگفتمان استاد شهيد مطهري و ارتباط آن با الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت

معنويت با انديشه ايمان به غيب و اعتقاد به خدا، با انگيزه قرب به حق سبحانه و تخلق به اخلاق الهي، التزام به شريعت حقه محمديه -صلي الله عليه و آله و سلم- و انگيخته عمل صالح تعريف­بردار است كه در ارتباط­هاي پنجگانه:1- ارتباط انسان با خدا 2- ارتباط انسان با خود 3- ارتباط انسان با جامعه 4- ارتباط انسان با جهان 5- ارتباط انسان متكامل با انسان كامل تجلي­يابنده خواهد بود. معنويتي كه در قالب راز و نياز با محبوب، عبوديت در برابر معبود، معرفت، محبت، اطاعت و سنخيت با انسان كامل و مناسبات گفتاري -رفتاري الهي- انساني تحقق­پذير خواهد بود. مسأله نوشتار حاضر سلوك معنوي در عرصه­هاي گوناگون و نقش بي­بديل و بي عديل آن درپيشرفت همه­جانبه است كه مبتني بر فرضيه معنويت اسلامي كه كليد كمال و عنصر كارآمد در همه عرصه­هاي حيات طيبه است خواهد بود. پرسش محوري نوشتار حاضر اين است كه درگفتمان استاد شهيد مطهري معنويت چيست و داراي چه مباني و مولفه­هائي مي­باشد؟ و در پاسخ به پرسش­هاي ياد شده غيب و باطن عالم و آدم و ارتباط با خدا و غيب وجود مدار اصلي معناي معنويت قرار گرفته و ماهيت معنويت را در ارتباط با مباني هستي شناختي، انسان شناختي و معرفت شناختي و مؤلفه­هايي چون خداگرايي، عبوديت­گرايي، عقلانيت، اعتدال، شريعت، ولايت و زندگي­سازي مورد واكاوي، تحليل و تعليل نهاده­ايم.