واكاوي و تحليل جامعه‌شناختي نقش سرمايه اجتماعي در پيشبرد الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت

سرمايه اجتماعي، يكي از مفاهيم مهم و پركاربرد در طيف وسيعي از حوزه­هاي علوم اجتماعي به شمار مي­آيد. سرمايه اجتماعي موضوعاتي مانند هنجارها، اعتماد متقابل، تعامل و مشاركت را در بر مي­گيرد كه از يك­سو موجب كاهش مسائل و آسيب­هاي اجتماعي از قبيل فقر، فساد، تبعيض، طلاق، اعتياد و جرم مي­شود و از سوي ديگر بستري را جهت برخورداري از محيطي سالم، اخلاق­مدار و آرام در سطح جامعه فراهم مي­سازد. بنابراين توجه به اين مفهوم و تأثيرات و پيامدهاي ناشي از آن براي جامعه ضروري به نظر مي­رسد. هدف اصلي اين مقاله ارائه مدلي نظري در جهت افزايش سرمايه اجتماعي است تا با استفاده از آن امكان دستيابي به الگوي اسلامي- ايراني فراهم گردد. در راستاي هدف مقاله، از ميان رويكردهاي مختلف، رويكرد هم­افزايي به دليل در نظر گرفتن ابعاد مختلف و جامعيت به عنوان چهارچوب نظري تحقيق انتخاب شده است؛ بر مبناي اين چهارچوب، بسط و گسترش تعامل ميان سازمان­هاي دولتي و نهادهاي مدني از علل اصلي و بنياني رسيدن به الگوي اسلامي- ايراني پيشرفت است. چرا كه از يك­سو موجب تعامل و ارتباط مبتني بر اعتماد ميان افراد و دولت مي­شود و از سوي ديگر در بلند مدت وفاق و انسجام را در بين گروه­هاي مختلف جامعه ايجاد مي­كند. در پايان پيشنهاداتي در جهت افزايش سرمايه اجتماعي ارائه گرديده است كه توجه به اين راهكارها، دستيابي به الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت را تسهيل مي­سازد.