دولت چابك و كارآمد

شرايط متغير و نامطمئن در سال‏هاي گذشته موجب شده كه موج جديدي از جهاني ­سازي به راه بيفتد. شرايطي كه بسيار متغير بوده و عدم اطمينان و قطعيت از بديهيات آن است. در اين شرايط هسته مقابله با عدم قطعيت­ها مجهز­بودن به دانش و آگاهي است. دانش و آگاهي بينشي خواهد داد كه افق تصميم­گيري‏ها را وسيع­تر خواهد كرد. پاداشي كه چابكي به سازمان­ها خواهد داد پايداري در برابر شرايط است از سويي با توجه به اين­كه دولت­ها از بزرگ­ترين سازمان­ها مي­باشند و نيازمند پايداري بوده و از سوي ديگر با توجه به الزام براي توسعه محتاج كارآمدي مي­باشند تا به صورت شرطي لازم و كافي باعث توسعه­يافتگي و افزوني مشروعيت براي آنان باشد و با عنايت به اينكه مفاهيم كارآمدي و كارآيي مفاهيم تازه‌اي در عصر ما به شمار مي‌آيند، ولي در تاريخ تفكر حكومتي و به ويژه در نهج‌البلاغه رگه‌هايي از آن­ها ديده مي‌شود، به طوري كه اكنون در نظام‌هاي غيرديني پيشرفت و كارآيي حكومت يا يك سازمان تنها با ملاحظات و معيار مادي سنجيده مي‌شود، ولي در نظام سياسي اسلام و سيره حكومت نبوي و علوي علاوه بر ملاحظات مادي به ابعاد معنوي كارآيي و شرافت و ارتقاي كرامت انساني در رفتار سازماني و تعامل حكومت و مردم نيز توجه شده است و اصولاً بازده مادي با افزايش بهينه بازده معنوي در نظر گرفته شده است. دراين مقاله به معيارهاي ضروري چابكي و كارآمدي مانند زمان­مندي، نظارت و پاسخگويي پرداخته­ايم.