تحليل جامعه‌شناختي تأثير ساختار اداري در فساد اجتماعي

فساد در نظام اداري، به اقدامات مأموران دولتي كه با هدف انتفاع و بهره‌برداري براي خود يا اشخاص ديگر يا در قبال دريافت مال براي خود يا اشخاص قانون را نقض كنند يا تغيير دهند، اطلاق مي‌شود كه مواردي مانند ارتشا، اختلاس، تباني در انجام معاملات، اخذ پورسانت و هديه، پرداخت و دريافت نا موجه، اعطاي تسهيلات افزون بر ضوابط و اعطاي امكانات برخلاف عرف مهم‌ترين مصاديق آن هستند. تحليل حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه نظام اداري ناكارآمد، بي‌اعتمادي ساختاري در نظام اداري، بوروكراسي سخت، نارسايي در قوانين و مقررات و اجراي آن­ها، بي‌توجهي نسبت به قوانين، فقدان مهارت در نيروي انساني، سازش‌كارگزاران دولتي با افراد و گروه‌هاي بانفوذ، مباني سست و نامتناسب سازماني، انحصار مشاغل، ضعف سيستم مديريت از عوامل مؤثر در شيوع فساد اجتماعي هستند.