بررسي آرايش ساخت سازه اي غالب در ادبيات داستاني فارسي از منظر رده شناسي زبان

توانش زباني به صورت كنش هاي مختلف زباني تجلي مي يابد .ادبيات داستاني گونه اي از كنش زباني است كه رسانه ي آن زبان مي باشد. مقاله ي حاضر در پي يافتن آرايش هاي سازه هاي بنيادين و ساخت سازه اي غالب در ادبيات داستاني( داستان كوتاه) دهه ي بيست ، سي وچهل مي پردازد . توصيف و تحليل آرايش سازه هاي بنيادين انواع جمله ها در ادبيات داستاني گونه ها ي مورد نظر و دست يابي به آرايش هاي موجود و ساخت سازه اي غالب هدف اساسي پژوهش حاضر مي باشد. در توصيف داد ه ها از ابزار و نشا نه هاي زبان شناختي استفاده شده و توصيف و تحليل آرايش سازه هاي اصلي زباني بر اساس رويكرد رده شناسي و نظريه جهاني هاي گرين برگ صورت گرفته است. نمونه اماري، نه داستان از هدايت ، چوبك و آل احمد است كه به روش تصادفي ساده انتخاب شده است.