تحليل گفتمان انتقادي در تعاملات زباني پزشك-بيمار با توجه به متغيرهاي اجتماعي سن، شغل و جنسيت

اين مقاله به تحليل گفتمان انتقادي در تعاملات زباني پزشك - بيمار با توجه متغيرهاي سن، شغل و جنسيت پرداخته است. داده هاي آن مربوط به گفتمان پزشك و بيمار است كه بصورت ميداني و از طريق ضبط مكالمات پزشك- بيمار گردآوري شده و با توجه به رويكرد انتقادي لاكلاوموف تحليل شده اند. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه متغيرهاي اجتماعي سن، شغل و جنسيت در استفاده از راهبردها و تكنيك هاي گفتماني نقش به سزايي ايفا كرده است آنگونه كه هژموني و قدرت و پزشك-محوري و بيمار-محوري را نيز تحت الشعاع قرار داده است. يافته ها همچنين حاكي از آن است كه با توجه به سنت و باورهاي فرهنگي – مذهبي، سن باعث تغيير در گفتمان پزشك و بيمار مي گردد. به علاوه، مشاغل متفاوت بيماران در نوع گفتمان آنها با پزشك نقش موثري دارد.