واگرايي مذهبي در تمدن اسلامي از نگاه قرآن و روايات، زمينه ها و علت ها

صلح از قديمي‌ترين آرمان‌هاي بشري است و به دليل اينكه از هر ارزش ديگري در معرض تهديد و مخاطره بوده است، همواره انسان‌ها چه از نظر تئوريكي و چه به لحاظ راه‌حل‌هاي عملي مقطعي در تلاش چاره‌جويي براي رسيدن به آن بوده‌اند. تاريخ سياسي جهان شاهد عهدنامه‌ها و قراردادهاي دو يا چندجانبه بين دولت‌هاست كه نمايانگر گوشه‌اي از فعاليت‌هاي بشري در راه برقراري صلح و همزيستي است. در حقيقت تلاش براي صلح همواره به موازات اقدام براي تجاوز و جنگ افروزي در روابط بين ملت‌ها ادامه داشته است .صلح و مدارا از ديدگاه اسلام، ازجمله موضوعات مهمي است كه در ابعاد مختلف فرهنگي، اجتماعي ، علمي و فقهي به بررسي و موشكافي آن نياز مبرمي احساس مي شود. همچنين صلح و مدارا از ديدگاه اسلام ، از مسائل ضروري جهت رسيدن به زندگي مسالمت آميز مي‌باشد و اين موضوع هم مورد توجه قرآن كريم، و هم مورد توجه شريعت اسلامي در احكام مربوط به پيروان مذاهب غيراسلامي بوده و در گفتار و كردار نبوي «صلي‌الله‌وعليه‌وآله‌وسلم» و ائمه اطهار (عليهم السلام ) بدان تأكيد شده است. هدف اصلي در اين نوشتار، بررسي صلح و مدارا به عنوان يكي از زمينه هاي اصلي همگرايي در بين مذاهب اسلامي از ديدگاه آيات و روايات مي باشد.