فيلم‌ها و پوشش‌هاي پلي‌ساكاريد براي بسته‌بندي مواد غذايي

آلودگي هاي ناشي از پلاستيك‌هاي سنتزي، كه عمدتأ از بسته‌بندي مواد‌غذايي حاصل مي شوند، مي‌تواند منجر به يك مشكل جدي زيست محيطي شود. اين مسئله، تحقيقات را به سمت توسعه فيلم‌ها و پوشش‌هاي زيست تخريب‌پذير سوق مي‌دهد. پليمرهاي زيستي كه به عنوان مواد اوليه براي آماده‌سازي فيلم‌هاي زيست تخريب‌پذير استفاده مي‌شوند، بايد تجديدپذير، در دسترس و كم ‌هزينه باشند. در برخي موارد، مي‌توان آن‌ها را از ضايعات به‌ دست آورد. اين مطالعه، مروري اجمالي بر پيشرفت‌هاي حاصل شده در زمينه فيلم‌ها و پوشش‌هاي پلي‌ساكاريدي در بسته‌بندي مواد‌غذايي خواهد داشت. پلي‌ساكاريدهايي مانند سلولز، كيتوزان، نشاسته، پكتين و آلژينات از جمله مواد مورد مطالعه براي توليد فيلم‌ها و پوشش‌هاي زيست تخريب‌پذير در بسته‌بندي مواد‌غذايي مي‌باشند. اين پلي‌ساكاريدها قادرند فيلم‌ها و پوشش‌هايي با خواص بازدارندگي خوب در برابر عبور گازهايي مانند اكسيژن و دي‌اكسيدكربن ايجاد كنند. از طرفي، مقاومت به كشش و درصد ازدياد طول، از جمله خواص مهم مكانيكي به شمار مي روند كه مقادير مطلوب اين دو شاخص براي حفظ يكپارچگي موادغذايي بسته‌بندي شده مورد نياز مي‌باشند. مقادير مقاومت به كشش نشان داده شده توسط فيلم‌هاي بر پايه پلي‌ساكاريدها متفاوت از يكديگر هستند، اما برخي از آنها مقادير مشابه با پليمرهاي سنتزي نشان مي دهند. اما درصد ازدياد طول آنها، بسيار متفاوت از پليمرهاي سنتزي است. محققان در حال مطالعه بر روي تركيب پلي‌ساكاريدها با مواد ديگر هستند تا خواص بازدارندگي و مكانيكي آنها را به منظور جايگزين نمودن با پليمرهاي سنتزي، بهبود بخشند.