استفاده از نانو وزيكول ها براي افزايش كارايي تركيبات ضد ميكروبي و بهبود نگهداري مواد غذايي

استفاده از مواد ضدميكروبي سنتزي و طبيعي، يكي از روش هاي متداول نگهداري و افزايش ماندگاري مواد غذايي است ولي به دلايل مختلفي، كارايي آنها در جلوگيري از رشد و نابودي ميكروارگانيسم ها كاهش مي يابد و با محدوديت مواجه است. استفاده از سيستم-هاي انكپسولاسيون (درون پوشاني) و تحويل با درجۀ غذايي، روشي اميد بخش براي افزايش كارايي اين تركيبات است. در سال هاي اخير، انواع مختلفي از اين نوع سيستم ها معرفي شده اند كه دستۀ بزرگي از آنها از سورفاكتانت ها توليد مي شوند. وزيكولها دستۀ بزرگي از حاملهاي بر پايۀ سورفاكتانت مي باشند كه خود شامل انواع مختلف نظير ليپوزوم ها، نيوزومها و فيتوزوم ها هستند. در سالهاي اخير، كاربرد وزيكولها حاوي مواد ضد ميكروبي، مورد مطالعه در محيط هاي كشت و برخي مواد غذايي قرار گرفته اند و نتايج حاكي از كارايي بالايي آنها در بازداري از رشد انواع ميكروبهاي مهم آلوده كنندۀ مواد غذايي بوده است. آنها داراي مزايا و معايب متعددي در مقايسه با حاملهاي ديگر مي باشند كه در اين مقاله مورد بحث قرار گرفته اند. با اين حال، به دلايل مختلف، آنها هنوز در مقياس وسيع در صنعت مورد استفاده قرار نگرفته اند. هدف از اين مقاله آشنا كردن بيشتر محققان رشته هاي صنايع و بهداشت مواد غذايي با مزايا، روشهاي توليد و ويژگيهاي فيزيكوشيميايي مهم اين سيستم ها، براي افزايش ايمني مواد غذايي مي باشد.