كنترل زيستي باكتري اشرشياكلي O157:H7 توسط لاكتوباسيلوس روتري همراه با عصاره آبي فلفل سياه و EDTA در محيط آزمايشگاهي

يكي از مهم‌ترين پاتوژن هاي با منشا غذايي اشرشياكلي O157:H7 است كه عامل ايجاد بيماري‌هاي روده‌اي و مسموميت غذايي براي انسان مي‌باشند. لاكتوباسيل ها به‌طور طبيعي در اغلب مواد غذايي وجود دارند و برخي مواد رشد آنها را تحريك مي كنند. هدف از اين مطالعه استفاده از لاكتوباسيل روتري همراه با عصاره آبي فلفل سياه و EDTA در مهار اشرشياكلي O157:H7 است. ابتدا اثر تحريكي عصاره آبي فلفل سياه بر رشد لاكتوباسيلوس روتري در چهار غلظت ۵/۰ ، ۱، ۲ و ۴ mg/ml بررسي شد، سپس اثر مهاري لاكتوباسيلوس روتري بهمراه عصاره آبي فلفل سياه و EDTA (۵۰ ميلي مولار) بر اشرشياكلي O157:H7 در مدت زمان صفر، ۴، ۸ و ۲۴ ساعت ارزيابي شد. نتايج نشان داد كه دو غلظت ۲ و ۴ mg/ml عصاره آبي فلفل سياه بيشترين اثر تحريكي را بر رشد لاكتوباسيلوس روتري داشتند، بطوري كه بعد از ۴۸ ساعت انكوبه گذاري لاكتوباسيلوس روتري با غلظت اوليه ۷ لگاريتم در گروه كنترل كه فقط لاكتوباسيلوس روتري بود به ۷۳/۸ لگاريتم و بهمراه غلظت ۲ و ۴ mg/ml عصاره آبي فلفل سياه به ترتيب به ۵۳/۹ و ۷۲/۹ لگاريتم رسيد، همچنين لاكتوباسيلوس روتري به‌تنهايي توانست ۱/۱ لگاريتم رشد پاتوژن اشرشياكلي O157:H7را مهار كند، درحالي‌كه لاكتوباسيل روتري بهمراه عصاره آبي فلفل سياه با غلظت ۲ و ۴ mg/ml و EDTA، توانست به ترتيب ۲ و ۴/۲ لگاريتم رشد اين پاتوژن را مهار نمايد. با توجه به نتايج اين مطالعه، مي‌توان از لاكتوباسيل ها بهمراه عصاره آبي فلفل سياه و EDTA به‌منظور كنترل زيستي اشرشياكلي O157:H7 استفاده كرد و بعلاوه از ساير مزاياي لاكتوباسيل ها نيز بهره‌مند شد.