مطالعه ميداني تغييرات فصلي ويژگي هاي فيزيكي ستون آب در خزر جنوبي

درياي خزر آبگير بسته منحصر به فردي با درجه شوري نسبتا پائين است كه تمام مشخصات يك دريا را دارا مي باشد و به سه حوضه شمالي، مياني و جنوبي تقسيم مي گردد. پارامترهاي فيزيكي آب دريا از قبيل دما، شوري و چگالي به منزله مهم ترين عوامل در شناسايي پراكنش و تنوع زيست محيطي منطقه آبي محسوب مي شوند و در تعيين خصوصيات هيدروديناميكي (نظير جريان و گردش آب) نيز كاربرد دارند [2]. در اين تحقيق مشخصه هاي فيزيكي بخشي از خزر جنوبي مورد مطالعه قرار گرفت. ترموكلاين خزر جنوبي يك ترموكلاين فصلي است. به گونه اي كه در فصل بهار و همراه با وزش بادهاي سطحي و گرم شدن جزئي آب هاي سطحي شروع به شكل گيري مي كند و در فصل تابستان با گرم شدن آب هاي سطحي ترموكلاين تقويت شده و بيشترين گراديان هاي دمايي را دارد. در فصل پائيز به دليل كاهش نسبي دماي آب هاي سطحي ترموكلاين تضعيف شده و در زمستان با توجه به سرد شدن هوا از بين مي رود و معمولا در اين فصل يك وارونگي دمايي در آب هاي سطحي ديده مي شود. ضخيم ترين لايه آميخته در فصل پائيز شكل مي گيرد و شديدترين ترموكلاين ها مربوط به فصل تابستان هستند. حداكثر فركانس شناوري در بيشتر ايستگاه ها از مرتبه s-12-10 مي باشد و به ندرت از اين مقدار بيشتر مي شود. حداكثر عمق لايه آميخته 60 متر مي باشد.