پهنه بندي نواحي مستعد كشت زعفران در استان كردستان بر اساس بارش با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS

در عصر حاضر با توجه به محدوديت منابع و افزايش روزافزون جمعيت و درنتيجه افزايش تقاضا براي محصولات غذايي ايجاب مي‌كند كه از منابع محدود به نحو بهينه استفاده شود. استفاده غيرمنطقي از زمين‌هاي كشاورزي بدون توجه به ظرفيت‌هاي محيطي آن‌ها نارسايي‌هايي را در عرصه‌ي مسائل محيطي به وجود آورده است، ازاين‌رو استفاده صحيح از منابع خاك بايد بر اساس شناخت نحوه‌ي خاك و آگاهي از شرايط اقليمي منطقه صورت گيرد كه اين امر به بهبود برنامه‌ريزي براي بازدهي بيشتر محصول كمك مي‌كند. ازاين‌رو محققان و كارشناسان منابع طبيعي توجه ويژه‌اي به آمايش سرزمين كه با توجه به توانمندي‌هاي هر منطقه متفاوت است، دارند؛ زيرا با اعمال روش‌هاي مديريتي مناسب مي‌توان حداكثر بهره‌برداري را به عمل آورد. در پژوهش حاضر عامل بارش در 8 ايستگاه سينوپتيك استان كردستان طي يك دوره 25 ساله (1370 - 1395) موردبررسي قرار گرفت. داده‌ها پس از اخذ از اداره كل هواشناسي كشور، در محيط spss ميانگين‌گيري شد و بعد از تعيين آستانه اقليمي بارشي بر اساس مطالعات صورت گرفته قبلي، داده‌ها در نرم‌افزار AHP SOLVER وزن دهي شد و با اعمال اين وزن‌ها، نقشه نهايي بارش استان در محيط GIS تهيه گرديد. نتايجي كه به دست آمد نشان داد كه 29/63 درصد از استان كه شامل غرب، مركز و جنوب مي‌باشد به لحاظ تناسب، وضعيت نامناسبي دارند. قسمت‌هاي شرقي استان 22/17 درصد، شرايط متوسطي جهت كشت زعفران نشان مي‌دهد و 56/14 درصد مابقي، شرايط كاملاً مناسبي براي كشت زعفران به لحاظ بارندگي دارد و كشت محصول موردنظر در اين مناطق محدوديتي ندارد.