مقايسه ي فراواني نسبي آلودگي به نماتودهاي گوارشي در گاو و گوسفند در دو استان مازندران و گيلان

بيماري¬هاي انگلي، به خصوص در نشخواركنندگان حلال گوشتي كه منبع تأمين بخش اعظمي از پروتئين مصرفي در كشور هستند، آثار سوء قابل توجهي بر توليدات دامي داشته و در كنار زيان اقتصادي مستقيم و غيرمستقيم به صنعت دامپروري در هر منطقه، راهبردهاي كنترل و پيشگيري دارويي آن¬ها، نيز آثار سوء زيست محيطي به دنبال خواهد داشت. در مطالعه¬ي حاضر، وضعيت آلودگي به نماتودها در گاو و گوسفنددر دو استان گيلان و مازندران، مورد بررسي و ارزيابي اوليه قرار گرفته¬است. با شناسايي روزآمد وضعيت آلودگي ها در جوامع دامي مناطق گوناگون كشور پهناور ايران، بايد از مصرف بي رويه تركيبات دارويي، باقي ماندگي و آلايندگي هاي زيست محيطي ناشي از آن ها پيشگيري نمود.