تجري در فقه و قانون مجازات اسلامي مصوب 1392

ين مقاله به بررسي و مقايسه ي مفهوم تجري و مصاديق آن در قانون مجازات اسلامي پرداخته است. مهمترين مصاديق تجري در مقررات حقوقي جرائم ناقص يعني شروع به جرم، جرم محال و جرم ناقص هستند.جرم كه جوهره ي حقوق جزا را تشكيل مي دهد عبارت است از اينكه اركان مادي و معنوي در كنار هم گرد آيند. از طرفي قانون نيز آن رفتار را مجرمانه تلقي كرده باشد. اما گاهي جرم تام محقق نمي شود يعني با وجود عنصر مادي و معنوي عمل به نتيجه ي خواسته شده منتهي نمي شود وعنصر قانوني نيز مفقود است. قانون خطر بزهكاران اين جرائم را دريافته و اقدام به قانونگذاري در اين مورد كرده است زيرا اين افراد در تحقق نيت مجرمانه خود موفق نبوده وسوء سريره و خبث طينيت خود را در ارتكاب جرم به منصه ي ظهور رسانده اند. فقها و اصوليين وحقوق دانان در نكوهش و مذمت سوء سريره و فاعل مرتكبين تجري و جرائم ناقص متفق القولند. اختلاف در ميزان مجازات اين افراد است. مجازات جرمي كه محقق نشده است