بررسي فقهي و حقوقي رحم اجاره اي

يكي از موضوعات مهمي كه در دهه هاي اخير در ژنتيك پزشكي ظهور يافته و علاوه بر پشيرفت هاي چشمگير و ايجاد فرصت هاي تازه ، تولد نوزاداني است كه در رحم زني ديگر كه اصطلاحاً مادر جانشين نام دارد شكل مي گيرند و پا به عرصه هستي مي گذارند. نطفه اين نوزادان به شيوه تلقيح مصنوعي در خارج از رحم بارور مي شود و مراحل اوليه رشد و تكامل خود را در محيط آزمايشگاهي طي مي كنندو سپس به رحم بانوي صاحب رحمي كه آمادگي خود را براي حاملگي ، نسبت به زوج نابارور اعلام مي نمايد منتقل مي گردند .ﺑﻪ ﻣﻮازات ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﻬﺮه ﮔﻴﺮي از اﻳﻦ روﺷﻬﺎ در ﻋﻠﻮم ﺗﺠﺮﺑﻲ، ﻣﺴﺎﺋﻞ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺟﺪﻳﺪ و دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ در رﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ روان ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻓﻘﻪ و ﺣﻘﻮق اﻳﺠﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﺿﺮورت دارد ﺗﺎ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن اﻳﻦ داﻧﺸﻬﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ و آﺛﺎر اﺳﺘﻔﺎده از اﻳﻦ روﺷﻬﺎ را ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﺧﻮد, ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﻨﻨﺪ و راﻫﻜﺎرﻫﺎي ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ را ارائه دهند. از آنجايي كه مشروعيت استفاده از رحم جايگزين در حقوق كنوني ما بر اساس انطباق آن با مقررات و الزامات فقهي است برآن شديم تا درخصوص جواز يا عدم جواز مسئله استفاده از رحم جايگزين از منظر فقه و حقوق بپردازيم .