بنياد اصل امامت از ديدگاه امامان شيعه؛گفتمان قرآني- كلامي امامت در انديشه امام رضا(ع)

در كنكاش جهت پي بردن به بنيادها و ريشه هاي اصل امامت از ديدگاه امامان شيعه، پژوهش حاضر در صدد است با بهره گيري از روش تحليل انتقادي گفتمان، مباني و بنيادهاي اصل امامت منطبق با قرآن و عقل را در گفتمان سياسي و كلامي امام رضا (ع) تبيين و توضيح دهد. و به اين طريق با انگشت گذاردن بر روي انطباق و همپوشاني آموزه هاي قرآن با گفتمان امام رضا به مباني و بنيادهاي اصل امامت در مذهب تشيع دست يابد. سوال اساسي تحقيق اين است كه در گفتمان امام رضا امامت چه شأن و جايگاهي داشته و چه نسبت و رابطه اي بين گفتمان امام با آنچه در قرآن پيرامون امر ولايت و امامت آمده است وجود دارد؟ فرضيه اوليه پژوهش اين است كه امام رضا(ع) نيز همانند ساير ائمه در مقام قرآن ناطق مفهوم و معنايي از امامت را عرضه كرده اند كه كاملاً با مفهوم و مباني قراني امامت كه مبتني بر مولفه هايي چون تلقي امامت به عنوان خليفه الهي، اساس عدالت، وراثت صالحان بر زمين، آميختگي ديرينه حكومت و شريعت و.... مي باشد انطباق دارد. نوع ديدگاه امام رضا در اين مقوله آنگاه برجسته تر مي گردد كه به زمانه امام توجه گردد و اهتمام امام به فراهم آوردن بستر نقلي و مبتني بر نصوص ديني بويژه قرآن براي امامت در چارچوب رهيافت كلامي عقلي توجه شود.