درآمدي بر ارتباط نظام آموزش مدرن با توسعه ي فرهنگ بومي

با نگاهي به تاريخ جوامع و ملت‌ها و تمدن‌هاي گوناگون، درمي‌يابيم كه آموزش به‌عنوان يكي از موضوعات حياتي براي هر جامعه‌ي انساني، نقش پررنگي را در توسعه‌ي فرهنگي و تمدني آن جامعه ايفا مي‌كند و در هر جامعه‌اي ساختارهاي خاصي براي آموزش جامعه وجود دارد؛ اما اتفاقي كه در عصر جديد رخ‌داده است، يكساني ساختارها و تا حدودي محتواهاي آموزشي در جهان است. موضوع موردبررسي در اين مقاله، به اين مسئله اختصاص دارد كه اين نوع ساختار و تا حدودي محتواي آموزشي در كشورها و فرهنگ‌هاي مختلف، براي رشد و توسعه‌ي فرهنگ‌هاي بومي و عقايد محلي كشورهاي گوناگون چه نقشي را ايفاء خواهد نمود؟ آيا اين نظام آموزشي مي‌تواند به توسعه ساير فرهنگ‌ها و عقايد نيز كمك كند و يا اينكه نمي‌تواند بستر مناسبي براي رشد ساير فرهنگ‌ها باشد براي دست‌يابي به پاسخ درست بامطالعه‌ي منابع كتابخانه‌اي و الكترونيك و با روش توصيفي - تحليلي نگاهي به تاريخچه‌ي نظام آموزش غرب و تحولات فكري آن به‌عنوان منشأ وحدت نظام آموزش جهان امروز انداختيم و دريافتيم كه اين مباني نظام آموزش مدرن كه مبتني بر يك جهان‌بيني مختص به خود است، نمي‌تواند بستر مناسبي براي همه‌ي فرهنگ‌ها و عقايد دنيا باشد كه احتمالاً از جهان‌بيني و هستي‌شناسي متفاوتي برخوردارند؛ و جامعه‌اي كه تصميم دارد فرهنگ و افكار و اعتقادات خويش را دنبال كند و مبتني بر انديشه‌هاي خاص خود حركت كند، بايد به‌نظام آموزش مختص به خود دست پيدا كند.