مقايسه الكتروميوگرافيكي عضلات منتخب كمربند شانه طي دو فاز مختلف حركت پرس سينه

الكتروميوگرافي عضلات كمربند شانه هنگام انجام حركت پرس سينه امكان شناخت عملكرد و اهميت عضلات را به منظور توانبخشي و تقويت هر چه بهتر مي¬دهد. الكتروميوگرافي عضلات دلتوئيد مياني (MD)، دلتوئيد قدامي (AD)، ذوزنقه فوقاني (UT)، و سينه اي بزرگ (PM) 10 ورزشكار زن (4/3±8/24 ساله) بوسيله دستگاه EMG-MA300 با فركانس Hz2000 و فيلتر ميان گذر Hz10-500 در حركت پرس سينه با وزنه معادل 40% وزن آزمودني¬ها در 5 تكرار اندازه گيري شد. ميانگين RMS سيگنال‌ها پس از همسان سازي با آزمون¬ ANOVA با اندازه¬هاي تكراري در نرم افزار SPSS با سطح معني¬داري 0.05 تحليل گرديد. عضلات در فاز برگشت 28/2 برابر فعاليت بيشتري نسبت فاز رفت داشتند (p=0.0001). عضله MD، UT، AD و PM به ترتيب بيشترين تا كمترين شدت را داشتند. فعاليت عضلات با يكديگر (بجز UT و AD) اختلاف معني¬داري داشتند (p=0.0001). عضله MD ابداكتور اصلي شانه است. عضلات AD و PM در شنا سوئدي حركت فلكشن افقي را انجام مي¬دهند. عضله PM به دليل سطح مقطع بزرگتر قدرت بيشتري دارد و در يك كار يكسان فعاليت كمتري نسبت به AD دارد. عضله UT تثبيت كننده كتف مي¬باشد و به همين دليل طي هر دو فاز حركت فعاليت مشابه¬اي دارد. در حاليكه عضلات حركت دهنده در مرحله برگشت بطور معني¬داري بيشتر فعال¬اند. بنابراين در بررسي عضلات حين حركت علاوه بر مشخصات فيزيولوژيكي آنها بايد به نقش آنها حين حركت توجه شود.