مطالعه همه گيري شناسي آسيب هاي ورزشي اندام فوقاني و تحتاني ورزشكاران حرفه اي رشته شمشيربازي

آسيب هاي ورزشي و دستيابي به راهبردهاي پيشگيري در تقليل صدمات ورزشي موضوعي پراهميت در حوزه طب ورزش بوده، و با توجه به رشد روز افزون ورزشكاران رشته شمشير بازي اهميت مطالعات همه گيرشناسي بعلت فقدان مطالعات كافي، اطلاعات ضد و نقيض و نبود راهبردهاي مشخص پيشگيري بدليل ماهيت دشوار اين نوع مطالعات ضروري جلوه مي نمايد. بنابراين، پژوهش حاضر با هدف شناخت ميزان، نوع و سازوكارهاي آسيبهاي ورزشي نقاط آناتوميكال اندام فوقاني و تحتاني شمشير بازي صورت گرفت. در اين مطالعه توصيفي از نوع پرسشنامه اي اطلاعات مربوط به آسيبهاي اندام فوقاني و تحتاني در چهار طبقه بندي آسيبهاي پوستي، استخواني و بافتهاي عضلاني و مفصلي ورزشكاران حرفه اي تيم ملي شمشير بازي زنان و مردان رشته فلوره، اپه و سابر جمع آوري گرديد. يافته هاي مطالعه اپيدميولوژيك حاضر نشان داد كه ميزان دوري از رقابت در اثر آسيب 0. تا 3. در هر 1000 بازي شمشير زني و طول تمرين بوده، همچنين در ارتباط با شايعترين نواحي آناتوميكال آسيب ديده به ترتيب مچ دست (20 درصد)، دست و انگشتان (17 درصد) و مچ پا (19 درصد) بيشترين ميزان وقوع را به خود اختصاص دادند. در خصوص نوع آسيب ورزشي بصورت حاد يا مزمن يافته ها نشان داد كه 60 درصد آسيبها بصورت حاد و 40 درصد آسيبها بصورت مزمن حادث شده است. در نهايت، توزيع نوع آسيب در مطالعه حاضر داراي سه الگوي معمول تاول و خراشيدگي، اسپرين و استرين، و پارگي مي باشد كه لزوم توجه بدان ها حائز اهميت مي باشد.