رابطه بايد و هست

ارزش اخلاقي امري واقعي و عيني است و الزام اخلاقي امري اعتباري است كه براي ايجاد انگيزه در مخاطب اعتبار مي‌گردد، تا با تحريك فاعل به عمل اخلاقي، غايت و هدف اخلاق كه ارزش ذاتي دارد به دست آيد. با توجه واقعيت داشتن ارزش‌هاي اخلاقي مي‌توان نشان داد مفهوم ارزش با مفهوم هست ارتباط معنايي دارد و جملات ارزشي نيز بيان‌گر نوعي واقعيت‌اند. از طرفي مي‌توان گفت ارزش‌هاي اخلاقي به سبب واقعي بودن قابليت استنتاج از هست‌هاي غير اخلاقي را دارند. بنابراين ميان بايد و هست رابطة منطقي و استنتاجي وجود دارد و با تكيه بر هست‌هاي غير اخلاقي مي‌توان ارزش‌هاي اخلاقي را نتيجه گرفت. پذيرش اين ديدگاه كمك مي‌كند راه براي فهم ارتباط اخلاق و علم باز شده و امكان نقد علم مبتني بر اخلاق سكولار و اثبات علم متكي به اخلاق ديني فراهم شود.